Bodyscape
De fotoserie Bodyscape (uitgebracht rond 2017) van de Nederlandse fotografisch beeldend kunstenaar Cor Heijnen is een artistiek project waarin het menselijk lichaam op een abstracte en verstilde manier wordt benaderd.
Hieronder vind je een uitleg van het concept en een artistieke beoordeling van de serie.
Uitleg van het concept
De term 'Bodyscape' is een samentrekking van body (lichaam) en landscape (landschap). Dit vat precies de essentie van de serie samen: lichamen gefotografeerd als landschappen.
- Vervreemding en Abstractie: Heijnen maakt gebruik van extreme close-ups, specifieke uitsneden en een zorgvuldig spel van licht en schaduw. Hierdoor verliest het menselijk lichaam zijn directe, alledaagse herkenbaarheid. Wat overblijft zijn de pure vormen, lijnen en curven.
- Natuurlijke vormen: Menselijke rondingen (zoals de rug, heupen of billen) worden zo in beeld gebracht dat ze doen denken aan glooiende duinen, bergketens of zachte woestijnlandschappen bij zonsondergang.
- Techniek en Presentatie: De fotograaf maakt gebruik van digitaal onbewerkte fotografie onder het motto "regisseren, niet registreren". De focus ligt op de puurheid van de vorm. De werken worden vaak op groot formaat exclusief (oplage 1) gepresenteerd op Dibond met plexiglas, wat de diepte en de kleuren versterkt. In de verwante serie Waterscape combineert hij dit concept met water, waardoor het lichaam transformeert in een 'nat laken' of weerspiegelend landschap.
Artistieke beoordeling
De serie Bodyscape kan worden beoordeeld op basis van haar esthetiek, techniek en thematische impact:
1. Visuele elegantie en verstilling
Heijnen slaagt erin om het menselijk lichaam te ontdoen van een puur biologische of erotische context, en het te verheffen tot een esthetisch object. De serie straalt een enorme rust en verstilling uit. Door de zachte overgangen van licht en donker (chiaroscuro-effecten) ontstaat er een warme, elegante sfeer die de kijker uitnodigt om langer te kijken en de vormen zelf in te vullen.
2. Het spel met perceptie
De kracht van de serie ligt in de optische illusie. Als kijker word je constant heen en weer geslingerd tussen twee realiteiten: zie ik hier de golven van een woestijn, of de lijnen van een menselijk model? Deze vorm van vervreemding is artistiek sterk uitvoering, omdat het de verbeelding van de toeschouwer activeert.
3. Technische beheersing
Omdat Heijnen de foto's naar eigen zeggen digitaal onbewerkt laat, leunt het succes van de serie volledig op zijn beheersing van studiolicht en compositie. Het vereist veel vakmanschap om met uitsluitend schaduw en textuur de suggestie van een grootschalig landschap te wekken op de vierkante centimeter van de huid.
Conclusie
Bodyscape is een zeer geslaagd voorbeeld van minimalistische en abstracte naaktfotografie. Het is ingetogen, poëtisch en dwingt de kijker om met een hernieuwde blik naar de natuurlijke vormen van het menselijk lichaam te kijken. Het werk balanceert knap op de grens tussen fotografie en schilderkunst.